عزيزم روزت مبارك          

هرگز تو را فرموش نخواهم كرد حتي اگر مرا از ياد ببري
و هرگز از تو رنجور نخواهم شد
چرا كه تو را دوست دارم
ديوانه وار عاشقت شدم
چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم
با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي
و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم
نه تو از عشق من دست ميكشي
و نه قلب من از عشقت روي گردان مي شود
سوگند كه وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره اي كني فرسنگها راه خواهم پيمود چرا كه شب عشق بسيار طولاني است
و قلبم در آرزوي تو مي سوزد
آنگاه كه از برابر ديدگانم دور شوي
خورشيد وجودت پنهان مي گردد
و ابرهاي غم و اندوه مرا در بر مي گيرند
و به دنياي غريبي مي برند
هميشه در قلبم حضور داري
و عشقت زندگي ام را گل باران كرده است
تمامي اين دنيا را با قلبي پر از رمز و راز به دنبالت طي كرده ام
محبوبم هميشه به انتظار بازگشتت خواهم ماند

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جانفرسا
زائر ظلمت گیسوی توام
گیسوان تو پریشانتر از اندیشه ی من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطرآلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی
از شط گیسوی مواج تو من
بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم
کاش بر این شط مواج سیاه
همه ی عمر سفر می کردم
من هنوز از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور
گیسوان تو در اندیشه ی من
گرم رقصی موزون
کاشکی پنجه ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
شب تهی از مهتاب
شب تهی از اختر
ابر خاکستری بی باران پوشانده
آسمان را یکسر
ابر خاکستری بی باران دلگیر است
و سکوت تو پس پرده ی خاکستری سرد کدورت افسوس سخت دلگیرتر است
شوق بازآمدن سوی توام هست
اما
...

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ
می پرد مرغ نگاهم تا دور

با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری

 

تو اکنون زعشقم گریزانی

غمم را ز چشمم نمی خوانی

ازاین غم چه حالم نمی دانی

پس از تو نمونم برای خدا

تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سختی ز شاخه غم

گل هستی ام را بچین و برو

که هستم من آن تک درختی

که در پای طوفان نشسته

همه شاخه های وجودش

زخشم طبیعت شکسته

ای ساربان، ای کاروان

لیلای من کجا می بری

با بردن لیلای من

جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی

لیلای من چرا می بری

اینجا خانه ی من است .

        خداحافظ..................
        خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

وقتی تو نیستی یادت با منه...........
        وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره.
        وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي.
        وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه.
        وقتي دلت خواست از غصه بشکنه
         به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته.
        وقتي چشمات تهي از تصويرم شد
        به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه.
         وقتي به انگشتات نگاه کردي
        به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد.
        وقتي شونه هات خسته شد
        به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند
        

        گریه من........................
        بازم دلم گرفت و گریه کردم بازم به گریه هام می خندم

 
عشق واقعی..............
        یه روز یه پسری عاشق دختری نابینا میشه

امشب اشکی خواهد ریخت
امشب باران خواهد آمد
امشب طوفان رازها خواهد بود
امشب چشمان آسمان خیس خواهد بود
اشک آسمان خواهد ریخت به مثال دریاه رود

دوباره شب همه را به آرامش فرا خواند
وچادری سیاه رنگ خود را در اسمان پهن کرده
و آن را با جواهراتش تزیین کرد و دوباره همه به خواب رفتند.
به جز دلهای عاشق و پاکباز
به جز شمع هایی که محکوم به سوختن شده بودند
و پروانه هایی که عاشقترین بودند
بی مهتاب مانده هایی که از کوچه ی عشق گذر می کردند
باشوق دیدار دوست
و شاید حقیقت آن دو دست جوان بود شاید
وهیچکس  عشق خزان شده را ندید
در آن شب بیمهناب

دوباره آسمان شب بارانی است
من به یاد روز و شب های بارانی که به امید
عشق تو  و با یاد تو ،نه با تو،زیر باران قدم می زدم
"بهار کاغذین خونه ی من تو رو راضی نکرد آخر به موندن"
ای که رفتی و مرا در کوچه تنها شب ،شب عشق
تنها گذاشتی
آری عشقی که یکطرفه باشد آز اولین
روز بهارش محکوم به خزان است
ای خزان من بهار کیستی؟؟؟
بدونه اینکه بدونی یه دلی هست که اینقد کوچیکه که برا یاد تو هم تنگه
چه حالی می شی از لحظه اول بدونی که عشق تو خزونه...؟

روبروم شب و سياهي بي كسي پشت سرم

نمي تونم كه بمونم بايد از تو بگذرم

راستي تولدم مبارك

در یک روز خزان پاییزی پرنده ای را در حال مهاجرت دیدم به

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
چرا که دوستت دارم
دیوانه وار عاشقت شدم...
چرا که مهربانی را در تو دیدم
با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی..
و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم.....
نه تو از عشق من دست می کشی
و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود..
سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است...
....
فرسنگها...را خواهم پیمود.بخاطرت ...
چرا که شب عشق بسیار طولانی ست...
و قلبم در آرزوی تو می سوزد....
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی.....
خورشید وجودم پنهان می گردد.....
ابر های غم و اندوه مرا در بر می گیرد....
و به دنیای غریبی می برند....
همیشه در قلبم حضور داری....
عشقت زندگیم را گلباران کرده است.

عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
 عشق يعني در جهان رسوا شدن
 عشق يعني سست و بي پروا شدن
 عشق يعني ديدن بر در دوختن
 عشق يعني در فراقش سوختن
 عشق يعني سوختن يا ساختن
 عشق يعني زندگي را باختن
 عشق يعني قطعه ي شعري نا تمام
 عشق يعني بهترين حسن ختام

چند خطي باز براي اينكه بداني هنوز هم به يادت هستم...
بيا اي روياي قشنگ، بيا تا به همه نشان بدهيم كه رويا را فقط در عالم خواب نميشود زيارت كرد، بيا تا به همه ثابت كنيم كه ميتوان به روياها هر چقدر هم دور، دست يافت... بيا تا دست در دست هم فرياد بزنيم كه عاشق هستيم و عشق زيباست و عشق هنوز هم وجود دارد... ميخواهم رازي را با تو در ميان بگزارم: هيچ ميدانستي اي نازنين من كه من قبل از تو عاشق باران بودم؟ و هيچ خبر داري كه وقتي عاشق تو شدم باران هم زيباتر شد؟؟ وقتي آسمان ناگهان خشمگين ميشود و صورت مهربانش سياه ميگردد و ناگهان بغضي كه روزهايي بسيار تحمل كرده، ميشكند، من هم بيرون ميروم و آسمان به ديدن من ميايد و دستهايم را در دستهايش ميگيرد و ميگويد كه باز هم خبري براي من دارد. و من گوش ميكنم، ساكت و بي صدا... و او همچنان درددل ميكند و ناگهان غرشي ميكند و به يادم مياندازد كه
”اي ديوانه تو هم خود عاشقي پس چرا برايت تعريف كنم؟ تو خوب ميفهمي چه ميكشم...“ آنگاه است كه من هم بي امان گريه را سر ميدهم و با تكان دادن سر زمزمه ميكنم: ”ميفهمم، ميفهمم...“ و همچنان من و آسمان در آغوش هم ميگرييم... و آسمان بار ديگر باز بانگ بلند ميكند كه: ” بيا به من قول بده كه وقتي به دلداده و شيفته ات رسيدي، مرا فراموش نكني...“ و من قول دادم... شاهزاده من بدان كه هر بار آسمان غمي داشت و به گريه افتاد من هم گريه خواهم كرد... ولي بدان كه گريه من ديگر از روي غم نخواهد بود بلكه گريه شادي خواهد بود كه من به عشق زندگي خود رسيده ام و من خوشبخت هستم ولي حيف كه آسمان هنوز هم تنهاست...
اي عشق من، اين بود راز من بود... مرا همچنان دوست بدار، چرا كه من هميشه دوستت دارم
حتي حالا كه انقدر ازم دوري
تو هميشه پيش مني

سلام

 روزهاي باراني "

یک نفر...
یک جایِ...
تمام رویاهایش لبخند توست
و زمانی که به تو فکر می کند
احساس می کند زندگی واقعا با ارزشه
پس هر گاه احساس تنهایی کردی
این حقیقت رابه خاطر داشته باش
یک نفر در حال فکرکردن به توست

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن وبه پای تو سوختن وچه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن ای كاش میدانستی بدون تو وبه دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشكیباست

از سرنوشت خویش شكایت نداشتم